Eindelijk! Erkenning!

Published on mei 15th, 2017

Er was een internationale noodhulp voor nodig, maar het is gelukt: de Bijlmer heeft eindelijk erkenning gekregen als architectonisch hoogstandje. Dat past mooi in de algemene revival van het stadsdeel in eigen land. Achter de tekentafel van de ecowijkarchitecten en in de collegezaal heeft men erkend dat de wijk van de toekomst allang bestaat. Zo’n wijk met ruime huizen, veel licht en veel groen, water rondom om in te zwemmen en te spelen en een netwerk van wandel- en fietspaden, met groen in zelfbeheer. Die wijk stond er al jaren, geduldig wachtend op erkenning. Erkenning is belangrijk, want erkenning is aandacht en aandacht is geld.

Na vijftien jaar afwezigheid lopen er nu Pantarploegjes rond in ons park die onkruid wieden en het plantsoen schoffelen, Dienst Handhaving heeft aan illegale verhuurders zoveel boetes uitgedeeld dat de Noord-Zuidlijn betaald kan worden (grapje!) en de politie heeft wietkwekers al bij de opbouw van de plantage in de nek gegrepen. (En was zo vriendelijk de bamboestokken meteen bij ons in de moestuin te zetten.) De GGD gaat de rattenbestrijding ter hand nemen, de schots en scheefliggende tegels op de paden zijn vervangen door netjes grind, parkeren in het autovrije park is een hachelijke onderneming geworden. We hoeven binnenkort niet meer torenhoge erfpacht te betalen voor dreven die al jaren geleden zijn weggehaald. En heel misschien lukt het ons zelfs om een gesprek te krijgen met Dienst Parkeerbeheer over de parkeergarage – iets wat tot nu toe nog nooit iemand is gelukt.
De toekomst lijkt eindelijk begonnen voor de wijk van de toekomst.

Het grote gevaar dat op de loer ligt is tweeledig en ligt in elkaars verlengde: het gedachtengoed van Jane Jacobs (heel kort door de bocht: verdichtingsbouw) dat nu weer omhelst wordt door het stadsbestuur en de behoefte binnen de bestuurscommissie van Zuidoost om de beschikbare ruimte te ‘vermarkten’ aan de hoogste bieder. Geacht college, de Bijlmer is geen suburb, en de mensen komen hier juist wonen vanwege de ruimte en het groen. Lees uw eigen onderzoek er even op na. En geachte bestuurscommissie, wees eens trots: we hebben liever een totaal onbegrijpelijke toko dan een Starbucks of McDonald. En als je bouwen wil, doe het dan goed. Duurzaam, creatief en in samenspraak met de bewoners.

‘We zouden een ecowijk kunnen worden’, heb ik wethouder Ivens gesuggereerd.
We hebben plannen klaar voor een eigen glasvezelnetwerk en groene daken. voor domotica en woningbezit in maatschappelijk gebonden eigendom. Stadsverwarming en LED-verlichting hebben we al. Daar schrikken ze dan weer een beetje van op het stadhuis. De subsidieregelingen zijn bedoeld voor de kleinere daken in andere wijken die wat beter op het cv van het stadsbestuur staan. De gemeente zal er aan moeten wennen, maar het is een feit. De vermeende achterblijver is koploper. De winnaar van de toekomst.

Reageer

Laat hier een reactie achter