Trump en de Termieten

Published on januari 31st, 2017

De Belgische Nobelprijswinnaar Maurice Maeterlinck schreef in 1926 La vie des termites, in het Nederlands vertaald als Het leven van de witte mier. De meeste mensen kennen de mier als een ijverig en nuttig beestje dat alleen bij het kamperen een ongewenste gast is. We krijgen zelfs van hogere machten het advies om te zijn als de mieren. Een advies dat helaas steeds vaker opgevolgd wordt, op de verkeerde manier in de verkeerde tijd.

Maeterlinck schildert een meedogenloos portret van het leven in de termietenheuvel, een uiterst intelligent georganiseerde samenleving, die wreed, onheilspellend en weerzinwekkend is. De discipline is meedogenloos en iedereen onderwerpt zich eraan, zonder de achtergrond en de redenen van de leefregels te kennen. Er heerst tirannie en de oppergoden van de maatschappij eisen steeds meer: het is nooit genoeg. Het leven in de insectenstad is een ware hel. De termieten hebben hun gezicht, ogen en geslacht ingeleverd om hun leiders tegemoet te komen.
Arbeid is het allerhoogste en allerbelangrijkste. De wereld is een groot Bosplan, alles en iedereen werkt aan de infrastructuur van de termietenheuvel.
Het is een leven zoals in Metropolis of, meer recent, The Hunger Games.

De gelijkenis tussen president Trump en president Snow, de maniakale leider uit The Hunger Games, is te treffend is voor woorden. Trump citeert bij herhaling de fictieve tiran uit The Hunger Games. Hij spreekt zijn volgelingen toe in dezelfde bewoordingen en denkt over hen in dezelfde gedachten en heeft dezelfde beeldvorming van hoe een samenleving eruit moet zien.
Trump bouwt aan een samenleving als in de insectenstad, steden met krioelende mensen, waarin arbeid het hoogste goed is en angst de grootste gemene deler.

Lubach stelde voor aan de Trump administration dat Nederland tweede mocht zijn, na America First. Ik heb een ander plan: laten wij District 13 zijn.

Reageer

Laat hier een reactie achter