Bolletjes slikken

Published on augustus 21st, 2016

‘Je moet Het Milieu bellen’, adviseert mijn buurvrouw, een ras Amsterdamse. Ze bedoelt niet de Onderwereld. Of de bomen, het struikgewas en de aarde zelf. De Milieupolitie, bedoelt ze. Misschien kunnen zij iets doen? Want verder is er niemand die bereid de kwestie van de bolletjes op op te lossen.

Een jaar geleden is er spouwmuurisolatie aangebracht in ons complex – geïnjecteerd, in spouwmuurisolatiedeskundigenjargon. De wind waaide in sommige woningen door de stopcontacten, dus een overbodige luxe was het isoleren niet. Er kwam een meneer van het spouwmuurisolatiebedrijf speciaal naar de Algemene Ledenvergadering van de VvE om de bolletjes van piepschuim te laten zien. Aan de hand van tekeningen die voor een kind van drie begrijpelijk waren, legde hij uit hoe alles in zijn werk ging. Hij had ook een plastic doosje bij zich dat met bolletjes gevuld was en een zakje met bolletjes, dan konden we even voelen.
‘En kunnen die bolletjes er niet uit?’, vroeg een mevrouw.
Daverend gelach was het antwoord. Nee, natuurlijk niet mevrouwtje, gaten in de muren worden dichtgekit. Dat piepschuim kan nooit meer weg. Tenzij u zo dom bent om de spaanplaat achter de verwarming in uw woning weg te halen, dan stromen alle bolletjes uw kamer binnen. Miljarden en miljarden grijze piepschuim bolletjes.
En we lachten mee bij het beeld alleen al, als uit een tekenfilm. Stel je voor, overal bolletjes!
Het lachen is ons inmiddels vergaan. De bolletjes stromen niet alleen de huiskamers in – zonder dat we met onze tengels ook maar ergens hebben aan gezeten – ze vliegen er vooral aan de buitenkant eruit. Bij honderdtallen, duizenden, miljoenen. Het groen ziet grijs.
Er liggen miljarden bolletjes rondom de flat.
Normaal gesproken pakt een leverancier, of een opdrachtgever in zo’n geval de verantwoordlijkheid. Sorry beste mensen, we doen het even overnieuw. Maar nee, zo gaat het niet.
De opdrachtgever, Pilaster VvE Beheer, onze voormalige beheerder-bestuurder, wijst naar Pluimers, het bedrijf dat de isolatie heeft aangebracht. En Pluimers wijst met de ene beschuldigende vinger naar Pilaster en met de andere naar Huipen, het bedrijf dat een paar werkstudenten heeft ingehuurd om gaten in de muur dicht te kitten. Een sterk staaltje ketenaansprakelijkheid met allemaal zwakke schakels.
Ons complex bestaat uit tien torens, variërend van tien tot zes verdiepingen. Dat zijn aardig wat vierkante meters spouwmuur om te injecteren. Bedrijven hebben dan ook gevochten om de grote opdracht binnen te slepen en ook onze voormalige beheerder-bestuurder vond het van het allergrootste belang dat we alle muren tegelijk liet volspuiten. Boze tongen beweren dat ze vooral geïnteresseerd waren in de torenhoge provisie die ze vingen, maar dat zijn geruchten. Net zo goed als het vervangen van liftmachines die niet vervangen hoefde te worden geruchten opleverde dat het de beheerder-bestuurder puur om de provisie ging. Ik doe niet aan geruchten, maar het stemt tot nadenken, dat dan weer wel.
Inmiddels staan wij tot onze enkels in de bolletjes, en niet alleen binnen maar ook op het balkon en in huis. Vogels pikken in de bolletjes en een enkele hond neemt nieuwsgierig een hap. Konijnen liggen morsdood in het struikgewas. Komt dat van de bolletjes? Geen idee. Maar het consumeren van piepschuim lijkt mij niet aan te bevelen voor mens, dier of struweel.
De schade aan het milieu moet enorm zijn.
Toch Het Milieu maar bellen, lijkt me zo. Alledrie maar.

Reacties

  1. Posted by Hannelore den Tonkelaar on augustus 23rd, 2016, 09:58 [Reply]

    Geval voor “Kan niet waar zijn”? Dat programma krijgt nog wel eens iets voor elkaar. Het leest als een behoorlijke klucht wanneer het niet zo tragisch zou zijn voor de bewoners, de vogels en de konijntjes.

Reageer

Laat hier een reactie achter