De Reus van Rotterdam

Published on november 30th, 2015

Riek Bakker is een vriendelijke bulldozer met twinkelende ogen en een bijna onbeholpen motoriek. Ze legde havenbaronnen aan de ketting, versloeg stroperige bureaucratie en bevrijdde Rotterdam van de mythe van werkstad. De brug is haar meesterwerk.
Afgelopen zomer fietste ik over die brug, samen met mijn broer (ja, die). We stopten halverwege, stapten af en keken wat rond. Terwijl we kletsten (‘Kijk’, zei mijn broer terwijl hij een driemaster aanwees, ‘in Rotterdam is het elke dag Sail’), werd ik me het Wonder gewaar. Langzaam, stap voor stap. De trotse hoge gebouwen op beide oevers, de brede rivier, die zelfverzekerd en behagelijk door de stad heen stroomt. En dan de brug die de beide kamers van het hart tot een kloppend geheel maakt. De stad als kunstwerk.
Rotterdam is de coolste en hipste stad van Nederland en doet weer mee in de wereld, en de basis daarvoor is gelegd door Riek Bakker, daar hoeft geen twijfel over te bestaan.
Wanneer heeft Rotterdam Amsterdam ingehaald, wat is er gebeurd? In dezelfde tijd dat Rotterdam zichzelf onder de bezielende leiding van Bakker opnieuw uitvond, vond Amsterdam de city marketing uit. De stad positieerde zichzelf als gay capital om rijke Amerikaans toeristen te lokken en promootte die gedachte met redelijk idiote slogans: In Amsterdam everyone is gay, bijvoorbeeld. Na een paar stevige kloppartijen met lokale potenrammers wisten die rijke Amerikaanse bezoekers dat Hollandse campagnemakers de werkelijkheid als bijzonder maakbaar achten. Amsterdam verspeelde de eretitel gaycapital aan Berlijn en Barcelona. Maar de methode van city marketing bleef hangen bij de plaatselijke bestuurders. Wie nu de balans opmaakt kan constateren dat de stad volledig stuk gemarketeerd is. Elke dag is er een festival in Amsterdam, een experience, een event en dan vooral buiten. Er is altijd iets in het het Diemerbos, het Westerpark, het Gaasperplaspark, dat herrie maakt en duizenden bezoekers trekt die een puinzooi achterlaten, het gras vertrappen en geen struik heel laten. In het centrum wordt je onder de voet gelopen door Fransen, Italianen en Denen, moet je Engels praten in de winkels en wordt je van de sokken gereden door de limousines van rijke Russen en Chinezen.
Je zelf zoeken of jezelf verkopen – het zijn de twee zijdes van de medaille. Er is een reus nodig om de juiste keuze te maken, want alleen een reus kan ver genoeg kijken. Ik gun Amsterdam Riek Bakker.

Met dank aan Anneke Heinz voor het organiseren van een fantastische avond in het kader van Elles, met Riek Bakker als gast!

Reageer

Laat hier een reactie achter