Vacature: beheerder

Published on september 25th, 2015

Met grote regelmaat lopen ze door de loopstraat met hun rolkoffers: de toeristen die voor een paar dagen naar Amsterdam komen en een appartement bij ons huren. Vlakbij de metro en het centrum, heerlijk toch. Ze zijn goed geïnstrueerd door de verhuurder. Als je vraagt of ze toerist zijn, antwoorden ze dat ze kennissen van de eigenaar zijn. Just friends on a visit. Altijd die zin.
Ondertussen maken ze gedurende die paar dagen even veel herrie als hun hotsebotsende rolkoffers over de kleine langwerpige straattegels van de binnenstraat, want in Amsterdam mag alles en kan alles en Zuidoost is toevallig ook Amsterdam.
Ook de studenten worden steeds talrijker. Reuze gezellig, die meiden die gierend van pret en paringsdrift op het balkon staan te roken en te bellen. Onze huisregels maken helaas niet zo veel indruk. ‘We betalen
€ 1.600,- per maand’, sprak een moeder mij streng toe. ‘Dus dan mogen ze wel wat, hè.’
De verhuurder zelf woont in Zuid.
Bewoners-eigenaren, verhuurders-eigenaren en huurders komen op gespannen voet met elkaar te staan. Niet omdat de ene soort een zuiverder type bewoner zou zijn dan de andere – er zijn heel vervelende kopers en heel sympathieke (ver)huurders. Maar elke groep heeft eigen belangen en die belangen zijn maar al te vaak tegenstrijdig aan elkaar.
Verhuurders en huurders hebben minder betrokkenheid bij de buurt, de omgeving en de appartementen zelf. Als een huurder een appartement compleet uitgewoond achterlaat, slaakt de verhuurder een diepe zucht, knapt de boel weer op en de volgende mag het weer proberen.
Overlast en sociale cohesie staan niet in het programmaboekje van de verhuurder en de huurder. Groot onderhoud ook niet.

Onze (vertrekkende) beheerder stelt dat huurders ‘geen VvE-zaak’ zijn en de bewonersraad kreunt dat we ‘machteloos’ staan tegenover het fenomeen. Maar verhuur is wel degelijk een VvE-zaak en machteloos zijn we zeker niet. Fantasieloos maakt machteloos, dat zal het zijn.
De VvE is zijn traditionele vorm heeft zijn beste tijd gehad. In een tijd waarin wonen en woonvormen zo sterk veranderen, is het met name weinig realistisch om de besluitvorming te persen in een keurslijf van een vereniging waarin de meerderheid beslist en de kwaliteit van de beslissing niet in ogenschouw kan worden genomen. De VvE met z’n ALV is voor een malafide huisbaas wat de democratie is voor de PVV: een middel om de democratie buitenspel te zetten.

De nieuwe beheerder moet in mijn ogen een bedrijf zijn dat de dynamiek van deze tijd doorgrondt en de kwaliteiten van een VvE-beheerder kan combineren met de sociale component van een woningcorporatie en het marktinzicht van een makelaar. Een bedrijf dat de vrijwilligersorganisatie kan begeleiden in de noodzakelijke professionaliseringsslag en dat, in de tussentijd, ook de administratie kan verzorgen met overzichtelijke kwartaalrapportages. Een bedrijf dat snapt dat de spierballentaal van een streng incassobeleid maar al te vaak juist voor problemen zorgt en dat doorheeft dat je de waarde van bewoners niet altijd moet terugbrengen tot hun bankrekening.
Sociale innovatie, duurzaam wonen en creativiteit zijn de trefwoorden. De longlist is inmiddels benaderd – wordt vervolgd. Het plaatje is een beeld van Magnitogorsk, gelieve niet te letterlijk te nemen…

Reageer

Laat hier een reactie achter