Een dag van nationale rouw

Published on juli 21st, 2014

Wraak! Met ophitsende taal, de schreeuw om ‘hard’ militair ingrijpen, juinen de media ons op om mee te gaan in wraakzucht. Alsof niemand weet dat geweld slechts meer geweld oproept. Als we nu onze zelfbeheersing verliezen, en menigeen doet dat op z’n eigen manier, is dat slechts een aanmoediging voor al die andere zelfbenoemde rebellen die ook over raketten beschikken.

Er is een grens overschreden. Een burgerdoelwit uitkiezen is een daad van terreur. Viel het te voorzien? Tja… Wie een mes koopt, wil ermee steken. Wie een pistool koopt, wil ermee schieten. Wie een raketinstallatie verovert, wil de raketten gebruiken. Waarvoor staat zo’n ding er anders?
Vlieg dan ook niet over oorlogsgebied – blame the victim, zo rechtvaardigt geweld zichzelf altijd.

Zou het de bedoeling zijn geweest om een burgerdoelwit te raken? Aan de aanvankelijke ontreddering van de ‘rebellen’ te zien zou je denken van niet. Ze hebben hoogstwaarschijnlijk gehandeld op basis van de verkeerde informatie. Ze zijn misbruikt – door Moskou, naar het zich laat aanzien. Maar dat toegeven is gezichtsverlies. De oorlogsretoriek van regeringsleiders, Obama voorop, maakt het bovendien onmogelijk om openheid van zaken te geven en excuses te maken.

De roep van de samenleving om een passend, namelijk gewelddadig en vooral ‘mannelijk’, antwoord is treurig, maar begrijpelijk. Maar nu het onze vrienden zijn waarmee terroristen lopen te zeulen in lijkzakken, nu het Nederlandse kinderboeken zijn die tussen het brandend puin liggen, nu er Nederlandse portemonnees worden leeggeroofd op het slagveld, zouden we juist de waanzin van oorlog moeten inzien, nu meer dan ooit.

Er is geen passend antwoord. Er rest ons slechts waardigheid en zelfrespect. Een dag van nationale rouw. Nederland gaat op zwart. Geen Facebook, geen twitter, geen Instagram waarop een Nederlander aanwezig is. Geen telefoon, geen radio, geen televisie. Geen tram geen metro geen trein. Winkels, musea en pretparken dicht. Stilte, honderden kilometers lang.
Dat zou weleens een oorverdovend antwoord kunnen zijn.

Reacties

  1. Posted by Alex de Vries on juli 27th, 2014, 12:05

    Goed gezegd, Marjolein.

  2. Posted by Margo van Berkum on juli 27th, 2014, 12:05

    Eindelijk een beschaafd geluid, het delen waard! Dank!

  3. Posted by Pauine Tiben on juli 27th, 2014, 12:06

    goed stuk, marjolein!

  4. Posted by oscar Voskuil on juli 27th, 2014, 12:07

    En inderdaad. We reageren als kinderen op elke prikkel. Als volwassen weldenkende mensen moeten we inmiddels weten dat de uitdager zich lam voelt als hij niet de verwachte reactie krijgt. Actie = reactie.
    Nee, we reageren niet. Of keren de andere wang ook toe. En weg is de reden voor de prikkel. Maar dat verlangt hoogwaardigheid….

  5. Posted by Maarten on juli 27th, 2014, 12:08

    Goed zo, tegengas is hard nodig!!

  6. Posted by Myriam on juli 27th, 2014, 12:09

    Mooi artikel, krachtige boodschap,

  7. Posted by Magallie Francois on juli 27th, 2014, 12:10

    Mooie woorden van Marjolein.