Wie weet dat hij muziek is? Niet veel mensen weten dat ze zelf een schitterend orkest zijn dat oorverdovend en oogverblindend musiceert – dag en nacht. Voor de muziek uitlopen, er zit muziek in, een toontje hoger – of lager – zingen, je partij meeblazen, uit de toon vallen: de taal is doorspekt met beeldspraak die op muziek betrekking heeft. Maar dat je zelf muziek bènt, blijft voor bijna iedereen een levenlang geheim. Mantra zingen is een manier om het geheim te ontsluieren, en mediteren natuurlijk. Of doen alsof je in slaap valt, maar wakker blijven. Klaas Vaak om de tuin leiden, als het ware. En dan heel alert blijven en goed luisteren, terwijl je lichaam ligt te ronken. Klokjes, belletjes, daar begint het mee. Getingel in de nacht. Dan een trommel in de verte. De klokkenluider en iemand die op de grote trom slaat. Zo ontvouwt zich een wonderschoon concert. Elke trilling is geluid, dat kan de meest fantasieloze gortdroge doodsbange wetenschapper je vertellen, dus zo vreemd is het verschijnsel niet. Bovennatuurlijk? Misschien wel, zoveel schoonheid…
Maar wie echt in slaap valt, hoort niets. Net als overdag, in het dagelijks leven.