Compositie in schrapend grijsgoud

Published on december 7th, 2010

Frances-Marie Uitti is de beste cellospeler ter wereld en een moderne componiste. Haar muziek is uitzonderlijk roerend, creatief en origineel. Gisteravond was het Bimhuis haar speelterrein, in het programma Monday Match, dance and music impro lab. Daarin werken muzikanten samen met een groep dansers, als creatief experiment.
Uitti speelde improvisaties op onder andere elektrische cello en toverde de meest fantastische klanken uit haar instrumenten. Ze verleidde de dansers, drie mannen en een vrouw, ermee tot de meest wonderbaarlijke toeren, waarin de dansers zich op zeker moment tot een kluwen, tot één mens wisten te vervormen. De mens als bouwwerk. Dat leek vooral grappig, maar op humorvolle wijze lieten ze de werkelijkheid zien: een mens is alleen maar een samenraapsel van alles wat al een keer eerder is gebeurd. Hoe je loopt en praat en beweegt, alles is imitatie. Gedachten zijn slechts associaties van wat andere mensen al eerder hebben gezegd en gedacht. Het unieke van een mens schuilt in zijn vermogen hier een vorm aan te geven.
Het concert was soms hilarisch, maar ook aangrijpend en vooral wonderlijk. Uitti besloot op zeker moment dat eigenlijk elk geluid muziek kan zijn en gebruikte haar cello-standaard voor een compositie in schrapend grijsgoud op de dansvloer. Om even later een duel met strijkstok aan te gaan met een van de dansers. Muziek en dans uit een andere wereld.

Hemeltergend was het ook. Want de toegang was gratis, het Bimhuis is de mooiste zaal van Amsterdam waar af en toe een trein of een tram over het podium rijdt, en de zaal was half vol. Waar waren al die mensen nou die zo hard om cultuur schreeuwden? Hier was het, gratis voor niets en van opperste kwaliteit. Er mocht niet gefilmd of gefotografeerd worden, daarvoor was de performance te fragiel. Zoemende camera’s en flitslichten hoorden er echt niet bij. Het was dus met recht een uniek en eenmalig optreden. Lieve thuisblijvers: het Bimhuis op maandagavond, grijp je kans om echte cultuur te zien. Zolang het nog kan.

Reacties

  1. Posted by Rick on december 10th, 2010, 03:30 [Reply]

    Ik vind het haast een nobrainer om hier naar toe te gaan als je in A´dam woont. Zoveel,(dans, theater, muzikaliteit) voor helemaal niets? (Idd, hoe lang zou het nog kunnen?) Zelf woon ik er niet eens, maar heb er graag dat uurtje (fiets + trein)reistijd voor over om die maandelijkse unieke wonderlijke performances bij te wonen.
    Er zijn edities geweest waarbij mensen met een fototoestel onterecht dachten dat deze avond ook hun speelterrein was, maar eerlijk gezegd hoop ik niet dat het voortaan de regel zal worden voor komende edities om fotograferen geheel niet toe te staan, want t is echt wel mogelijk om relatief onopgemerkt te opereren, zónder de sfeer/ het overige publiek te storen.
    Zelf had ik graag meer gezien van de blonde man(Fricke). Maar misschien was dat wel by design. Hij was tenslotte, naast Uitti, de curator van deze editie.

Reageer

Laat hier een reactie achter